Hemoglobina nie mogła zostać wynaleziona przez przypadek, nawet wówczas, gdyby cały wszechświat składał się wyłącznie z fa­soli i bobu. Z objętych obliczeniem dwudziestu aminokwasów moż­na bowiem ułożyć 20141 łańcuchów polipeptydów złożonych ze 141 aminokwasów, to jest tylu, ile zawiera łańcuch alfa ludzkiej hemo­globiny. Przekracza to liczbę atomów we wszystkich galaktykach wszechświata.Obliczenia wykazują także, że trzeba 20 milionów pokoleń, aby dziesięć odpowiednich…

Mutacja ta mogła okazać się na tyle korzystna, że później przez dobór naturalny roz­przestrzeniła się. Takie tłumaczenie, powiadają autorzy, było mo­żliwe wówczas, gdy skomplikowane struktury najważniejszych bio- molekuł nie były znane. Dzisiaj znając struktury najważniejszych z tych cząstek można obliczyć, ilu prób wymagałoby odpowiednie ustawienie atomów, by otrzymać hemoglobinę. Nawet jeśli założy się olbrzymią liczbę poszczególnych jednostek (co zwiększałoby oczywiście…

Łańcuchy a i c bardzo przypominają łańcuchy hemoglobiny z krwi zwierzęcej; b i d są krótsze. Ale co ciekawsze, ów łańcuch oznaczony literą a jako żywo przypomina łańcuch gamma ludzkiego płodu. Poza hemoglobiną żadna inna cząsteczka nie ma zdolności pobie­rania i przenoszenia tlenu. Hemoglobina składa się z około 10 tysię­cy atomów, których kolejność, bardzo zresztą skomplikowana, zo­stała przez naturę wypróbowana. Już…

Nie­którzy badacze twierdzili wręcz, że jest to… hemoglobina.Jak wiadomo, hemoglobina składa się m.in. z grupy hemowej. Głównym składnikiem grupy hemowej jest-atom żelaza połączony z czterema atomami azotu. Podobną do hemoglobiny strukturę ma chlorofil. Atom żelaza jest zastąpiony atomem magnezu.Hemoglobina, która pobiera tlen z płuc i przenosi go do innych części organizmu, składa się z czterech łańcuchów polipeptydów – dwóch oznaczonych…

Lutz i E.N. Grozewood, którzy doświadczenia te przeprowadzili, doszli wówczas (przed 50 laty) do następującego wniosku: „Wyniki te prowadzą do ciekawych wniosków biologicznych, jako że światła o tak krótkiej długości fali nie ma w otoczeniu owadów i nigdy prawdopodobnie nie było”.O  jakie wnioski biologiczne tu chodzi, można się domyślić. Do­dać warto, że doświadczenia Lutza i Grozewooda zostały później wielokrotnie powtórzone.To…

Człowiek nie postrzega promieniowania ultrafioletowego o ta­kiej długości fali. Gdyby takie promieniowanie skierować w stronę oka ludzkiego, zostałoby ono uszkodzone. Podobne promieniowa­nie na powierzchni Ziemi nie istnieje, gdyż jak wiadomo, chroni nas przed nim warstwa ozonu znajdująca się w górnych warstwach at­mosfery. Nie było więc na Ziemi takiego ciśnienia środowiskowe­go, które mogłoby spowodować, że jakiś rodzaj istot żywych – w…

Uczeni obawiają się bowiem, że taka korekta może zerwać tamę dla wszelkiego irracjonalizmu i dawne dzięki rewolucji biologicznej XIX w. osiągnięte zwycięstwo nad ciemnotą mogłoby przekształcić się w porażkę.Dla uczonych angielskich ewolucja gatunków nie podlega dysku­sji. Natomiast kwestionują teorię doboru naturalnego. Hoyle i Wi- ckramansinghe podają trzy przykłady faktów biologicznych, któ­rych nie potrafi wytłumaczyć teoria selekcji Darwina. Przykłady dotyczą trzech…

Ciekawe jest tu jeszcze jedno zjawisko. Otóż bardziej odporne na promieniowanie kosmiczne są te gatunki mikroorganizmów, które na powierzchni Ziemi pojawiły się znacznie później. Autorzy angielscy wysnuwają z tego wniosek, że krzywa odpowiedzi na pro­mieniowanie kosmiczne powinna określać czas pojawienia się tych organizmów w dziejach naszej planety, co dałoby się, notabene dzięki teorii panspermii wyjaśnić w sposób bardzo prosty, ale…

Jeden z nich, CarlL. Bruch, napisał w 1967 r., że jak wynika z do­świadczeń, niebezpieczeństwo grożące żywym mikroorganizmom ze strony promieniowania ultrafioletowego i pustki kosmicznej, jak też ze strony promieniowania typu rentgenowskiego było bardzo przesadzone. I jeśliby chodziło tylko o to niebezpieczeństwo grożą­ce żywym organizmom w kosmosie, teorii panspermii Arrheniusa nie można .by odrzucić. Podobnych doświadczeń przeprowadzono w latach siedemdzie­siątych bardzo…

Uważny czytelnik mógłby podjąć ten temat i zapytać, czym się tłumaczy niezwykły fakt odporności ziemskich mikroorganizmów na ciśnienie panujące w kosmosie,, skoro owe mikroorganizmy nig­dy z tak niskimi ciśnieniami się nie zetknęły, a więc nie miały po­trzeby wytworzenia systemu chroniącego je przed takim ciśnie­niem? Spostrzeżenie to jest oczywiście słuszne i samo przez się sta­nowić powinno wskazówkę, iż owym mikroorganizmom pustka…